पुणे:- बोपोडीतील पठाणचाळ परिसरात आज एक मनाला स्पर्शून जाणारा प्रसंग पाहायला मिळाला. भाजपची कॉर्नर मीटिंग सुरू होती. व्यासपीठावर एकामागोमाग एक वक्ते आपले विचार मांडत होते. निवडणुकीची रणनीती, जबाबदाऱ्या आणि राजकीय चर्चा सुरू होत्या. संपूर्ण वातावरण राजकीय होते.
याच वेळी ईशा नमाजेची वेळ झाली आणि अजानचा आवाज परिसरात घुमू लागला. अजान सुरू होताच भाषण करत असलेले भाजप उमेदवार परशुराम वाडेकर यांनी क्षणाचाही विलंब न करता आपले भाषण थांबवले. कोणतीही घाई नाही, कोणताही संकोच नाही. अजान पूर्ण झाल्यानंतरच त्यांनी आपले भाषण पुन्हा सुरू केले.
ही काही छोटी घटना नाही. ही बाब स्पष्टपणे दाखवते की आस्थेचा सन्मान हा राजकारणापेक्षा मोठा असू शकतो. अजानच्या वेळी भाषण थांबवणे म्हणजे माणुसकीला प्राधान्य देणे होय. या कृतीसाठी त्यांचे निश्चितच कौतुक झाले पाहिजे.
आजच्या काळात, जेव्हा महाराष्ट्रात काही सांप्रदायिक शक्तींनी अजानविरोधात भूमिका घेतली, मशिदींच्या भोंग्यांविरोधात जोरदार मोहिमा राबवल्या, अशा पार्श्वभूमीवर हीच अजान कोणत्याही घोषणांशिवाय, कोणत्याही वादाशिवाय, एका राजकीय व्यासपीठावरील माईक आपोआप शांत करते. ही अजानची ताकद आहे — शांत, पण प्रभावी.या घटनेत दोन स्तरांवर सकारात्मकता दिसून येते.एकीकडे, एका राजकीय व्यक्तीकडून अजानचा सन्मान केला जातो.आणि दुसरीकडे, अजानचा असा नैतिक प्रभाव दिसतो, जो राजकारणालाही क्षणभर थांबवतो. ना संघर्ष, ना वक्तव्यबाजी — फक्त शांतता आणि सन्मान.
कदाचित हीच लोकशाहीची खरी खूबसूरती आहे. जिथे वेगवेगळे विचार आणि वेगवेगळ्या श्रद्धा एकमेकांसाठी जागा निर्माण करतात. आज बोपोडीमध्ये जे घडले, ती केवळ एक घटना नव्हती — तो एक स्पष्ट संदेश होता.अजान ही फक्त एक आवाज नाही, ती एक सन्मानाची भावना आहे.आणि जिथे सन्मान जिवंत असतो, तिथे समाजही जिवंत राहतो.या प्रसंगातून माणुसकीचे एक अत्यंत सुंदर दर्शन घडले.
